Natuurlijk verdient iedere uitvaart persoonlijke aandacht. Maar het woord “extra” heeft voor ons een bijzondere betekenis.
Mensen met een verstandelijke beperking hebben vaak nét iets extra’s. Extra kwaliteiten, een eigen kijk op de wereld en een bijzondere manier van communiceren. Maar ook extra behoeften, extra uitdagingen en extra ondersteuning bij dingen die voor anderen vanzelfsprekend zijn.
Wij kijken liever naar de mens achter de beperking. Naar wie iemand is, wat iemand bijzonder maakt en wat diegene nodig heeft. En juist wanneer iemand met een verstandelijke beperking overlijdt, vraagt dat om extra aandacht. Niet alleen voor de overledene en de familie, maar óók voor medebewoners, begeleiders en iedereen die een belangrijke plek in zijn of haar leven had.
Extra aandacht voor begrijpelijke uitleg. Voor vertrouwde gezichten en een veilige omgeving. Voor een afscheid dat aansluit bij de belevingswereld van de betrokkenen. En vooral: voor de tijd en ruimte die iedereen nodig heeft om op zijn eigen manier afscheid te nemen.
Amea klinkt voor ons warm, zacht en vertrouwd. Een naam die past bij de liefde, zorg en nabijheid waarmee wij medebewoners, begeleiders, ouders en verwanten willen begeleiden na het overlijden van hun dierbare met een verstandelijke beperking.
Wij zijn Regina en Janet. Twee vrouwen met ieder een eigen verhaal, maar met dezelfde overtuiging: ieder mens verdient een afscheid dat écht bij hem of haar past.
Regina is al tien jaar werkzaam als uitvaartverzorgster en moeder van Milan, een stoere jongeman met het syndroom van Down. Vanuit haar persoonlijke ervaring weet zij hoe belangrijk het is om verder te kijken dan de beperking. Om oog te hebben voor iemands belevingswereld, behoeften en eigen manier van communiceren. Die betrokkenheid neemt zij mee in haar werk als uitvaartverzorgster, waarin rust, warmte en persoonlijke aandacht centraal staan.
Janet heeft jarenlang met veel liefde in de gehandicaptenzorg gewerkt. Zij kent de wereld van bewoners, begeleiders en verwanten van binnenuit en weet hoe belangrijk vertrouwde gezichten, duidelijkheid en een veilige omgeving zijn. De wens om ooit in de uitvaartzorg te werken, droeg zij al lange tijd met zich mee. Enkele jaren geleden volgde zij haar hart en maakte zij die overstap. Nu komen haar twee passies samen.
Mijn naam is Regina van Etten-Apon. Ik ben getrouwd met Ruud en samen zijn we de trotse ouders van twee prachtige kinderen. Onze dochter Romy woont samen met haar vriend Stephan. Onze zoon Milan is een stoere jongeman met het syndroom van Down. Hij woont bij wooninitiatief De Helden van Hackforts in Twello, samen met dertien andere mensen met een licht verstandelijke beperking. Als moeder van Milan weet ik hoe belangrijk het is dat mensen met een verstandelijke beperking écht worden gezien. Dat er rekening wordt gehouden met hun behoeften, hun belevingswereld en de manier waarop zij het leven ervaren. Die persoonlijke ervaring neem ik mee in mijn werk als uitvaartverzorgster.
Na mijn schoolperiode ben ik als secretaresse gaan werken bij notaris- en advocatenkantoren. In die jaren heb ik ervaren dat regelen en organiseren mij van nature goed liggen.
De wens om in de uitvaartzorg te werken ontstond in 2002, na het overlijden van mijn vader. Onze familie werd destijds begeleid door een uitvaartleidster van wie de rust, warmte en oprechte aandacht diepe indruk op mij maakten. Haar aanwezigheid voelde als een warme deken. Op dat moment wist ik: dit is wat ik later ook voor anderen wil betekenen.
In 2016 besloot ik te luisteren naar dat innerlijke stemmetje dat al langere tijd aanwezig was. Ik ben de opleiding tot uitvaartverzorgster gaan volgen en voelde vrijwel direct: dit is mijn plek. Hier komen mijn kwaliteiten en mijn hart samen. En zo maakte ik de overstap naar de uitvaartbranche. Als uitvaartverzorgster vind ik het belangrijk om rust te brengen, overzicht te bieden en écht de tijd te nemen. Tijd om te luisteren, om wensen zorgvuldig te bespreken en om samen een afscheid vorm te geven. Dit werk ervaar ik iedere dag opnieuw als waardevol en dankbaar.
Door Milan ben ik van dichtbij vertrouwd geraakt met de wereld van mensen met een verstandelijke beperking. Ik weet hoe belangrijk vertrouwde gezichten, duidelijkheid en een veilige omgeving kunnen zijn. Maar ook hoeveel liefde en verbondenheid er binnen een woongroep bestaat.
In dit werk komen voor mij twee werelden samen: mijn jarenlange ervaring als uitvaartverzorgster en mijn persoonlijke ervaring als moeder van een zoon met een verstandelijke beperking. Die combinatie maakt dat ik me met veel liefde en overtuiging wil inzetten voor deze doelgroep.
Mijn wens is dat iedereen die bij het leven van de overledene betrokken was, zich ook bij het afscheid gezien voelt. Van familie en verwanten tot medebewoners en begeleiders. Want ieder mens verdient een afscheid dat recht doet aan wie hij of zij was… een afscheid waarin iedereen op zijn eigen manier betrokken kan zijn.
Dat is waar ik me met heel mijn hart voor inzet.
Mijn naam is Janet ten Klooster en samen met mijn levenspartner woon ik in Apeldoorn. Van jongs af aan heb ik meegekregen hoe belangrijk het is om er voor elkaar te zijn. Als kind groeide ik op op het platteland, waar noaberschap een grote rol speelde. Toen een buurman overleed en mijn vader hielp bij alles wat daarbij kwam kijken, wist ik dat ik dit later ook wilde: mensen helpen wanneer zij te maken krijgen met het overlijden van een geliefde. Toch wilde ik niet te jong in de uitvaartzorg stappen. Ik wilde eerst wat levenservaring opdoen.
Een oom van mij woonde in een instelling voor mensen met een verstandelijke beperking. Wij gingen hier regelmatig op bezoek. Ik vond dat altijd erg bijzonder en leuk. Mensen met een verstandelijke beperking helpen en begeleiden leek mij een mooie manier om mijn werkzame leven te beginnen. Dat is een heel goede stap geweest. Ik ben 25 jaar werkzaam geweest op een zorginstelling en heb met verschillende doelgroepen gewerkt. Dat was niet altijd gemakkelijk, maar samen optrekken, iedere dag opnieuw beginnen en proberen er met elkaar een waardevolle dag van te maken, gaf mij veel voldoening.
De wens om ooit in de uitvaartzorg te werken bleef ondertussen bestaan. Na 25 jaar besloot ik die stap te zetten. Inmiddels ben ik alweer een aantal jaren werkzaam in de uitvaartzorg en heb ik veel families mogen begeleiden in een periode waarin verdriet, afscheid en praktische zaken samenkomen. Ik ervaar iedere keer opnieuw hoe bijzonder het is wanneer mensen mij het vertrouwen geven om hen in deze kwetsbare periode bij te staan. Mijn achtergrond in de gehandicaptenzorg neem ik daarin mee. De ervaring die ik daar heb opgedaan — luisteren, goed kijken, aansluiten bij de ander en zoeken naar wat wél mogelijk is — is ook binnen de uitvaartzorg van grote waarde. De gehandicaptenzorg heeft bovendien nog altijd een bijzondere plek in mijn hart. Daarom kom ik nog regelmatig als vrijwilligster op mijn voormalige werkplek.
Juist door mijn ervaringen ontstond de vraag: “kan ik deze twee passies niet met elkaar verbinden?” Uitvaarten organiseren en begeleiden voor mensen met een verstandelijke beperking. Ik wil mij inzetten voor mensen met een verstandelijke beperking en hun omgeving die te maken krijgen met een overlijden. Want ook wanneer iemand niet of nauwelijks verbaal kan communiceren, moeite heeft de wereld om zich heen te begrijpen en de dagelijkse gang van zaken anders ervaart, is afscheid nemen belangrijk. Hoe geef je dan vorm aan een afscheid? Hoe maak je herinneringen zichtbaar en voelbaar? Welke rituelen passen bij deze persoon? En hoe betrek je groepsgenoten, begeleiders, familie en verwanten bij het afscheid? Daar wil ik samen met alle betrokkenen naar zoeken, op een manier die past bij de bewoner, de groepsgenoten, de familie en verwanten én het begeleidingsteam. Er is daarbij geen standaard afscheid. Ieder mens is uniek en ieder afscheid mag daarom ook uniek zijn!
Daar zet ik mij van harte voor in.
We begrijpen dat een overlijden binnen een woongroep veel teweeg kan brengen. Niet alleen bij de familie, maar ook bij medebewoners en begeleiders. Iedereen heeft zijn eigen verdriet, vragen en behoeften. En iedereen verdient daarin aandacht.
Juist doordat wij deze werelden zo goed kennen, kunnen we samen nét dat beetje extra bieden. We denken mee, nemen de tijd en kijken verder dan de gebruikelijke mogelijkheden. Niet vanuit een vast draaiboek, maar vanuit de mens om wie het gaat én de mensen om diegene heen.
Twee vertrouwde gezichten, ieder met onze eigen kennis en ervaring, maar met één gezamenlijk doel: een liefdevol en passend afscheid waarin iedereen wordt gezien.
Dat is waar onze kracht ligt. En waar we ons samen, met heel ons hart, voor inzetten.